Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011 Votsalaki-Mykonos Mtb Camp 2011

παρέχεται από
   
Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011
Votsalaki-Mykonos Mtb Camp 2011
Κείμενο: Κωσταντίνος Πουλόπουλος

video

Intro
Όπως έχει καθιερωθεί κάθε χρόνο τώρα, έτσι και φέτος, το Votsalaki Private Rental Suites Resort διοργανώνει ένα alternative, διαφορετικό Freeride-Dirt Mountain Bike Camp για το 2011, στο νησί της Μυκόνου. Θα υπάρξουν ανακοινώσεις για συγκεκριμένα events – συνεργασίες (Minoan girls camp) κατά τη καλοκαιρινή περίοδο.
Ωστόσο καθένας μπορεί να επισκεφτεί το νησί της Μυκόνου και το Votsalaki Resort, με το ποδήλατο του, καθ’όλη την διάρκεια της καλοκαιρινής σεζόν 2011.


Το Votsalaki Mykonos Mtb Camp απευθύνεται σε όσους αγαπούν την extreme πλευρά του Mountain Bike και θέλουν να το συνδυάσουν με τις διακοπές τους.
Όλα αυτά με πακέτο διαμονής - μαθημάτων στις εγκαταστάσεις υψηλού επιπέδου του Votsalaki Private Rental Suites Resort.
Το φετινό Camp απευθύνεται σε ποδηλάτες όλων των επιπέδων, από αρχάριους μέχρι experts, καθώς τα άλματα και τα εμπόδια που έχουν κατασκευαστεί είναι ασφαλή και progression friendly.
Παρόλα αυτά, ο κάθε αναβάτης θα έχει προσωπική ευθύνη για τυχόν τραυματισμούς (θα υπάρχει σχετικό συμφωνητικό που θα υπογράφεται κατά την άφιξη), καθώς επίσης θα πρέπει να διαθέτει μεταφορικό μέσο, για δική του μετακίνηση.


Το camp θα λάβει χώρα στις παρακάτω τοποθεσίες:
• Στις νέες εγκαταστάσεις του Votsalaki Backyard, οι οποίες περιλαμβάνουν ένα pump track και dirt jump park που βρίσκεται δίπλα στο Votsalaki P.R.Suites Resort, σε μικρή απόσταση από την πισίνα του συγκροτήματος και πάνω από την πιο πολυσύχναστη παραλία του Paradise Beach.
• Στον επιβλητικό χώρο των παλιών μεταλλείων Μυκόνου που θα γίνει downhill και freeride μάθημα.
• Για street και down town riding σε επιλεγμένα spot στην παλιά πόλη της Μυκόνου, μέσα στα σοκάκια και στα μπαράκια του νησιού.


Courses (μαθήματα)
Το Votsalaki Mykonos Mtb Camp περιλαμβάνει μαθήματα με φιλική καθοδήγηση από τους έμπειρους στον τομέα τους αναβάτες.
Τα μαθήματα περιλαμβάνουν Downhill, Freeride, Dirt, pump track Street τεχνικές.
Instructors (καθηγητές):

• Κωνσταντίνος Πουλόπουλος – Freeride, Dirt Mtb
• Kamil Krzysztofik- Freestyle Mtb
• Γιάννης Κορφιάτης - Downhill 4 cross.
• Τάσος Κοσματόπουλος - BMX
• Κωνσταντίνος Παπαναστασίου - Dirt, street Mtb
• Μαρία Μιχαλογιαννάκη - Dh, All mountain, Cross Country
• Daniel Bolda – Freeride, Dirt, street
• Σωτήρης Καπετανάκης , 4cross

Σκοπός των συντελεστών της διοργάνωσης είναι ο κάθε αναβάτης, ανεξαρτήτως επιπέδου, να καταφέρει με την σωστή καθοδήγηση να ανεβάζει το προσωπικό του επίπεδο και να διευρύνει τις γνώσεις του επάνω σε όσα αφορούν το άθλημα αυτό.

Διαμονή
Το camp φιλοξενείτε στις σουίτες του Votsalaki Resort (Golden List Hotels Group) το οποίο χαρακτηρίζει η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και οι υψηλές παροχές όπως πισίνα, γυμναστήριο, free internet, χώρο για πλύσιμο και ασφαλή αποθήκευση ποδηλάτων και εξοπλισμού.
To Resort βρίσκεται στην πλαγιά του Paradise με τα πολυάριθμα Beach Bars και εστιατόρια, σε απόσταση 50 μέτρων από τη θάλασσα.
To Votsalaki Resort προσφέρει studios (2ατομων), διαμερίσματα (4 ατόμων) και Villas (6+ ατόμων) ώστε το κόστος διαμονής να μπορεί να μοιραστεί μεταξύ φίλων ή παρέας.
Στις τιμές περιλαμβάνονται μεταφορές ποδηλάτων, μαθήματα και προσωπική φωτογράφηση από τον επαγγελματία action φωτογράφο Νίκο Ρήγα (Pappou) (http://www.extrememagazine.gr/)


Για κρατήσεις θέσεων παρακαλείσθε να επικοινωνείτε στα 22890-79743 καθώς και 6937362509.

Για περισσότερες πληροφορίες, όσον αφορά την διαμονή, επισκεφθείτε τις παρακάτω ιστοσελίδες:

• www.votsalaki-mykonos.blogspot.com

• www.Votsalaki.gr

καθώς και email στο: KostantinosPoulopoulos@ yahoo.com


Εταιρίες που στηρίζουν το Votsalaki Mykonos Mtb Camp 2011:
• SR Suntour - http://www.srsuntour-cycling.com
• Dartmoor Bikes - http://dartmoor-bikes.com/
• POC protection - http://www.pocsports.com/
• 2DKsports - www.2DKsports.gr
• PIRANHA Bike shop - http://www.piranhabikes.gr/ , που παρέχει Free Service on site, ανταλλακτικά και αναλώσιμα σε τιμές προσφοράς για το camp.


Χορηγοί επικοινωνίας:
Extreme Expert Magazine - http://www.extrememagazine.gr/
Zougla.gr - http://www.zougla.gr/
Downhill.gr - http://www.downhill.gr/από το οποίο θα ενημερώνεστε για οποιαδήποτε μελλοντική δραστηριότητα του Camp.

Αναρτήθηκε από Votsalaki Resort στις 3:02 π.μ.

Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

How to x-up

Πώς μπορείς να γυρίσεις το τιμόνι στου 180ο ενώ είσαι στον αέρα;
To Xup είναι ένα από τα πιο απλά κόλπα για να προσθέσετε στο air σας. Μπορεί να γίνει και σε μικρά άλματα ή ακόμα και από bunnyhop, αρκεί να έχετε καλό συγχρονισμό, ακρίβεια και σωστή θέση του σώματος. Βρείτε ένα άλμα, στο οποίο νιώθετε άνετα και έχετε κάποιο χρόνο στον αέρα. Σιγά σιγά στρίβετε το τιμόνι, αφού η μπροστά ρόδα έχει φύγει από το lip προς όποια μεριά βολεύει περισσότερο. Σαν κανόνα να έχετε ότι, αν καβαλάτε με το δεξί πόδι μπροστά το τιμόνι, πρέπει να γυρίσει δεξιά, έτσι ώστε οι πιθανότητες να βρει ο τροχός στο πόδι σας να είναι λιγότερες.
Βήματα- Πλησιάζοντας την απογείωση είμαστε συγκεντρωμένοι στην κίνηση που θέλουμε να κάνουμε. Προσπαθούμε να φύγουμε ευθεία και όσο το δυνατόν πιο ψηλά.- Πριν φτάσουμε στο ψηλότερο σημείο ξεκινάμε την κίνηση, ώστε στο μεγαλύτερο ύψος της, τα χέρια μας να είναι σταυρωμένα σχηματίζοντας ένα Χ.- Για περισσότερη ευκολία στην κίνηση κρατάμε λίγο τη σέλα με τα γόνατα, ενώ φροντίζουμε να έχουμε τους ώμους πάνω από το τιμόνι, για να μπορούμε να το περιστρέψουμε εύκολα.- Τέλος, πριν φτάσουμε στο έδαφος ξανά φροντίζουμε να έχουμε ισιώσει πάλι το τιμόνι. Δε θέλετε να προσγειωθείτε με το τιμόνι ανάποδα ή ακόμα χειρότερα μισό στριμμένο.
Ως προπόνηση, πριν το άλμα δοκιμάστε το στο flat σηκώνοντας την μπροστά ρόδα και κατεβάζοντάς τη σε θέση Χup. Όταν το καταφέρετε αυτό πηγαίνετε στο επόμενο στάδιο, σηκώστε τον μπροστινό τροχό και δοκιμάστε Χup, προτού ακουμπήσει ξανά στο έδαφος. Μετά προχωρήστε στο πιο οικείο σας άλμα....

Drift like a pro

Στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα DH και 4X αρκετοί γίναμε μάρτυρες μια οδήγησης εξωπραγματικής που όμοια της παρατηρούσαμε μόνο σε οθόνες υπολογιστή και τηλεόρασης.
Η πίστα 4Χ είχε ένα εντυπωσιακό κομμάτι, τη γρήγορη εκκίνηση μέχρι το πρώτο δεξί μεγάλο berm στο οποίο έπρεπε να στριμωχτούν τέσσερα mountain. Οι Ευρωπαίοι συναθλητές μας πλησίαζαν εκεί χωρίς να αγγίζουν τα φρένα τους και πίεζαν το ποδήλατο που έστριβε σαν να πατούσε πάνω σε ράγες. Τα λάστιχα έσκαβαν, το χώμα σηκωνόταν και εμείς χαζεύαμε το άψογο style...

Στις φωτό ο Kamil Tatarkovic της ΚΟΝΑ Les Gets μας δείχνει πώς γίνονται όλα.1. Μπαίνοντας στο berm κρατάμε ανοιχτή πορεία, πατάμε δηλαδή όσο ψηλότερα γίνεται. Τα πετάλια μας είναι παράλληλα ή (προσοχή!) αν χρειαστεί ανασηκώνουμε μόνο το πετάλι που βρίσκεται εσωτερικά. Το βλέμμα μας πρέπει πάντα να κοιτάει την έξοδο της στροφής.

2. Στη μέση της στροφής χαμηλώνουμε το σώμα-κέντρο βάρους μας. Αυτό πιέζει τα λάστιχα και μας δίνει τη μέγιστη δυνατή πρόσφυση.

3. Στην έξοδο πια ανασηκωνόμαστε και πατάμε δυνατά πετάλι στοχεύοντας την πορεία μας και κρατώντας όσο το δυνατό περισσότερα χιλιόμετρα.

Semi slick Ζωή

Ένα κόλπο που οι αθλητές εφαρμόζουν πολλά χρόνια προκειμένου να βελτιώσουν την τεχνική τους είναι η εφαρμογή slick ελαστικών στις προπονήσεις.
Τα slick γλιστράνε πολύ σε συνθήκες βουνού και υποχρεωτικά ο αναβάτης πρέπει να βάλει όλη του την τέχνη προκειμένου να κρατηθεί το ποδήλατο στις γραμμές που θέλει. Εκτός από την κατηφόρα που τα αποτελέσματα είναι προφανή, η μεγαλύτερη βελτίωση έρχεται στις ανηφόρες και στις στροφές. Μαθαίνουμε σταδιακά να επιλέγουμε σωστές γραμμές όχι μόνο ως διαδρομή αλλά και ως έδαφος. Για να ανέβεις τεχνικό κομμάτι με semi slick λάστιχο πρέπει να επιλέξεις πολύ προσεκτικά το έδαφος που θα πατήσουν οι ρόδες. Διαφορετικά, συνεχώς θα σπινιάρει η πίσω και η εμπρός δε θα «διαβάζει» σωστά. Ειδικά αν έχουμε hardtail όπου τα σπινιαρίσματα στην πίσω ρόδα είναι συχνό φαινόμενο, η αναρριχητική μας ικανότητα θα ανέβει κατακόρυφα.

Line κάντε άλματα συνεχόμενα

Στο dirt, σ' ένα line με συνεχόμενα άλματα χρειάζεται κάποια τεχνική για να περάσετε από το ένα double στο άλλο χωρίς να μειωθεί η ταχύτητά σας. Αυτό λέγεται flow, όσο περισσότερο flow έχετε τόσο πιο εύκολα, όμορφα και φυσικά θα φαίνεται ότι περνάτε από προσγείωση σε απογείωση και το αντίστροφο.
1. Έχουμε απογειωθεί και είμαστε άνετοι και έτοιμοι για την προσγείωση.
2. Φροντίζουμε να προσγειωθούμε και να μπούμε στην κλίση της πρώτης προσγείωσης όσο πιο ομαλά μπορούμε λυγίζοντας το σώμα.
3. Εφ' όσον είμαστε smooth και δεν προσγειωθούμε άτσαλα, σηκώνουμε το σώμα τεντώνοντας χέρια και πόδια και με μία αρμονική κίνηση πιέζουμε σπρώχνοντας το ποδήλατο προς το έδαφος.
4. Έχοντας φτάσει στην απογείωση τραβάμε και αφήνουμε την κλίση να μας πετάξει στον αέρα, ενώ ταυτόχρονα ετοιμαζόμαστε για τα επόμενα.

Tips
- Σε όλες τις κινήσεις μας το σώμα οδηγεί και το ποδήλατο ακολουθεί. Φροντίστε να μη σας παίρνει «το πάνω χέρι».
- Το σπρώξιμο προς τα κάτω είναι αυτό το οποίο διατηρεί την ταχύτητά μας. Φροντίστε να το κάνετε πριν από κάθε απογείωση και αν ο χώρος σας το επιτρέπει τραβήξτε και μια-δυο πεταλιές...

Aγαπήστε τα τεχνικά εμπόδια

Καθόρισε τη στρατηγική σου
Πρώτα από όλα πρέπει να καθορίσεις την καλύτερη προσέγγιση ανάλογα με τον όγκο του εμποδίου, αν είναι λιγότερο από πέντε πόντους, απλώς σήκωσε τη ρόδα σου και πέρασέ το σαν να μην ήταν εκεί. Αν είναι ψηλότερο, τότε πρόσεχε να μη «βρει» η ανάπτυξή σου, γι’ αυτό προσπάθησε να ανασηκώσεις και την πίσω ρόδα σου περνώντας το εμπόδιο.
Προσπάθησε να πλησιάσεις το εμπόδιο με ίσιο το τιμόνι σου και όχι με κλίση αποφεύγοντας το γλίστρημα του τροχού, πρέπει να εκμεταλλευτείς την ταχύτητά σου  όπως όταν κανείς τζόκινγκ, εάν πηγαίνεις πολύ αργά σχεδόν σίγουρα θα πέσεις.

Κάνε μία πεταλιά
Όταν θα φτάσεις στο εμπόδιο πάτησε δυνατά με το μπροστινό σου πόδι, κάνοντας μία μισή γρήγορη πετάλια για να μπορέσεις να σηκώσεις τον μπροστινό σου τροχό. Την ίδια στιγμή ανασήκωσε ελαφρώς το τιμόνι σου, αυτό θα σου δώσει αρκετή ορμή ώστε να ξεκολλήσει το ποδήλατο. Η ανάπτυξη εκείνη τη στιγμή πρέπει να είναι οριζόντια.
Ανασήκωσε τον πίσω τροχό σου
Όταν ο μπροστινός τροχός έρθει και πέσει στο έδαφος, πριν όμως χτυπήσει η ανάπτυξη και το πίσω λάστιχο ακουμπήσει, ρίξε το βάρος μπροστά και τράβηξε τα πετάλια με μία ομαλή κίνηση για να ανασηκωθεί ο πίσω τροχός. Τα αυτόματα πετάλια βοηθούν σε τεχνικά σημεία αλλά πρέπει να είναι και σωστά σφιγμένα για να μπορέσεις σε περιπτώσεις πεσίματος να απελευθερωθείς από τα πετάλια άμεσα. Αν δεν έχεις αυτόματα αλλά κανονικά πετάλια, τότε σπρώξτε προς τα πίσω, το πίσω πετάλι με τα δάχτυλα του ποδιού να κοιτάνε προς τα κάτω. Πρέπει να σηκωθεί ψηλά η ρόδα είτε να ακουμπήσει στο εμπόδιο είτε να περαστεί ολόκληρη με μία ομαλή κίνηση.

Μεγάλα τεχνικά εμπόδια
Τι να κάνετε για να αποφύγετε μεγαλύτερα τεχνικά εμπόδια; Εδώ είναι πιο εύκολο να ακουμπήσει η ανάπτυξή σας και να πέσετε. Ακολουθήστε το πρώτο βήμα.

Πηδήξτε προς την κορυφήΤώρα έρχεται το δύσκολο σημείο. Πριν η μπροστινή ρόδα ακουμπήσει στο εμπόδιο ρίξε το βάρος σου μπροστά, σήκωσε το οπίσθιο μέρος του ποδηλάτου με τα πόδια ταυτόχρονα χοροπήδησε μαζί με το ποδήλατο εμπρόσθια και κατέληξε να έχεις το κορμί σου πολύ πίσω από τη σέλα. Είναι προτιμότερο μαθαίνοντας πρώτα αυτήν την τεχνική, να ανασηκώσετε το ποδήλατο ταυτόχρονα πηδώντας προς τα πάνω σε ένα επίπεδο σημείο.

Πέταξε μακριά
Το καλύτερο αυτού του κομματιού είναι να διαλέξεις κοιτάζοντας μακριά ένα σημείο, στο οποίο θα θέλατε να προσγειωθείτε, τουλάχιστον ένα μέτρο μακριά, αποφεύγοντας να χτυπήσει η ανάπτυξη ή να φύγετε μπροστά από το τιμόνι. Είναι σημαντικό να έχετε το βάρος σας μαζεμένο και τοποθετημένο στην πίσω ρόδα του ποδηλάτου, έως ότου αποφύγετε το τεχνικό εμπόδιο.

3 Kινήσεις που πρέπει να κατέχεις

Υπάρχουν κινήσεις που μόλις τις μάθεις αλλάζει ο τρόπος που οδηγείς. Η εξοικείωση με το ποδήλατο αυξάνεται τόσο πολύ, που η διαφορά είναι αισθητή ακόμα και στην ισιάδα.
Ποδήλατο βουνού δε σημαίνει μόνο δύναμη και αντοχή αλλά και τεχνική. Σε κάθε τεύχος παρουσιάζουμε κινήσεις, που άλλες είναι εύκολες και άλλες δύσκολες. 3 όμως ξεχωρίζουν για τη δυσκολία τοποθέτησης του σώματος και την άνεση που πρέπει να έχουμε για να τις «καταφέρουμε». Όταν αυτά τα 3 μπορούμε να τα κάνουμε καλά, τότε θα ανακαλύψουμε ότι πολλά άλλα θα γίνονται αυτόματα. Στρωθείτε στην προπόνηση, από λίγο σε κάθε βόλτα.
Wall ride
Υπό γωνία

Στο Wall Ride μαθαίνουμε να κρατάμε το ποδήλατο πάνω σε πλάγιες κλίσεις, πάντα με μεγάλη ταχύτητα. Όσοι έχουν κάνει πίστα μπορεί να γελάσουν αλλά στο βουνό, που το έδαφος μόνο λείο δεν είναι, δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. Με το Wall ride μπορούμε να αποφύγουμε εμπόδια, που είναι στη μέση του δρόμου, να κάνουμε προσπεράσεις χωρίς κίνδυνο σύγκρουσης ή απλά να δείξουμε στους φίλους μας, ότι το ποδήλατο δεν πάει μόνο στην ευθεία και στα μονοπάτια αλλά γαντζώνει και πάνω σε τοίχους. Χρειαζόμαστε αρκετή φόρα, μπόλικη αποφασιστικότητα και φύγαμε για την τρελή πορεία μας πάνω στον τοίχο. Το Wall Ride μπορεί να γίνει και σε τσιμεντένιους τοίχους με ποδήλατα street, αλλά στο βουνό προσφέρονται οι περισσότεροι δασικοί δρόμοι, που η μια πλευρά του βουνού είναι «κομμένη».
Bunny Hop
Η κίνηση του λαγού

Μια από τις βασικότερες κινήσεις στην ποδηλασία βουνού είτε για να περάσουμε πάνω από εμπόδια είτε γιατί είναι ο προθάλαμος της τεχνικής των αλμάτων. Το Bunny Hop μας δίνει την πολυτέλεια να μην κατεβαίνουμε από το ποδήλατο, κάθε φορά που ένας κορμός ή ένα πέτρινο σκαλοπάτι βρεθεί μπροστά μας. Ξεκινάμε την προπόνηση από χαμηλά εμπόδια, όπως είναι ένα πεζοδρόμιο και μπορούμε να φτάσουμε σε ύψος μέχρι 70 εκ-1 μ. (για τους τεχνίτες). Ακόμα και στα 40 εκ. να φτάσουμε, θα ανεβαίνουμε με άνεση πολλά εμπόδια που σήμερα πρέπει να τα «περπατήσουμε». Endo
Αέρας στη ρόδα
To endo είναι μια κίνηση, που περισσότερο θα σας φανεί χρήσιμη για να παίξετε μόνος σας, παρά για να γλιτώσετε κακοτοπιές στο βουνό. Προϋποθέτει πολύ καλή χρήση του εμπρός φρένου αλλά και καλό έλεγχο της ισορροπίας. Υπάρχουν περιπτώσεις σε τεχνικά μονοπάτια, που η μπροστινή ρόδα ετοιμάζεται να κολλήσει και ένα μικρό endo με ταυτόχρονη αλλαγή θέσης του πίσω τροχού, θα μας αλλάξει πορεία μακριά από το εμπόδιο. Σε εξελιγμένη μορφή μπορούμε να κάνουμε στροφές της πίσω ρόδας μέχρι 180 μοίρες και να αλλάξουμε τελείως κατεύθυνση. Το μυστικό είναι στο χειρισμό του βάρους του σώματος. Όταν αισθάνεστε ότι θα πέσετε μπροστά είναι προτιμότερο να αφήσετε το φρένο παρά να γείρετε το σώμα σας προς τα πίσω.

Wall – Ride. The Wall…

45 μοίρες κλίση πάνω σε ένα κάθετο τοίχο ακούγεται κάπως περίεργο για έναν ποδηλάτη. Και όμως γίνεται. Αφεθείτε λοιπόν. Tο wallride είναι ένα κόλπο που δείχνει και είναι εντυπωσιακό, για να το καταφέρετε όμως θέλει αρκετή εξάσκηση και υπομονή.
Δεν είναι όσο δύσκολο φαίνεται, αφού το μόνο που χρειάζεται είναι να διατηρήσετε την ταχύτητά σας φέρνοντας το ποδήλατο στη θέση που πρέπει. Είναι εύκολο να τα χάσετε προσπαθώντας το, κάτι που θα σας κάνει να γλιστρήσετε απλά πάνω στον τοίχο χωρίς να έχετε πλαγιάσει το ποδήλατο. Λέγοντας τοίχο εννοούμε κανονικό τοίχο ή πλαγιές βουνών. Ωραία σημεία για wallride θα βρείτε στους δασικούς δρόμους με εύκολα σημεία για ανέβασμα και κατέβασμα. Οι πόλεις μας είναι γεμάτες από walls για να το δοκιμάσετε για όσους είναι πιο «αστικοί» τύποι και έχουν αλλεργία στα λουλουδάκια.
Bήματα
1. Για να διανύσετε απόσταση πάνω στον τοίχο χρειάζεστε αρκετή ταχύτητα. Φτάνοντας στον τοίχο χάνετε αρκετή φόρα, οπότε αν πηγαίνετε αργά μάλλον θα πέσετε.
2. Ξεχωρίζοντας που θα τοποθετήσετε τον τροχό σας φροντίστε να ακολουθήσετε ανοιχτή γραμμή πριν τον τοίχο. Αν υπάρχει απογείωση εκμεταλλευτείτε την, αλλιώς κάντε ένα μικρό bunnyhop, έχοντας φέρει  το ποδήλατο σε κλίση 45 μοιρών περίπου με το έδαφος.
3. Ρίχνοντας τον ώμο που κοιτάει προς το έδαφος και τεντώνοντας το άλλο χέρι, το ποδήλατο πλαγιάζει περισσότερο. Φροντίστε να το αφήσετε να κυλήσει απαλά, αν φρενάρετε το ποδήλατο θα προσπαθήσει να ισιώσει και θα πέσετε. Όταν νιώσετε να λιγοστεύει η ταχύτητα ετοιμαστείτε να τραβήξετε δυνατά το τιμόνι. Τέλος, χρησιμοποιείστε χέρια και πόδια για να απορροφήσετε την προσγείωση.
Tips
- Η ταχύτητα είναι ένας σημαντικός παράγοντας για να ολοκληρώσετε την κίνηση. Προσπαθήστε να διατηρήσετε τα χιλιόμετρα και να είστε όσο πιο «απαλοί» γίνεται στην επαφή με τον τοίχο.
- Δοκιμάστε το αρχικά σε επιφάνειες με λιγότερη κλίση εως ότου συνηθίσετε την αίσθηση. Όσο βελτιώνεστε προχωρήστε σε πραγματικούς τοίχους...
- Προσπεράστε με εντυπωσιακό τρόπο προπορευόμενους αθλητές σε αγώνες XC και κάντε την έκπληξη!

Oδήγηση στην άμμο. Πώς να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες της άμμου και να βγείτε νικητές

Η άμμος δεν είναι και ό,τι πιο συνηθισμένο μπορείς να συναντήσεις σε ένα βουνό αλλά δεν αποκλείεται κιόλας. Για να είστε λοιπόν προετοιμασμένοι για όλα σε έναν αγώνα mtb ή απλά να περάσετε χωρίς δυσκολία ένα τέτοιο κομμάτι σε μια βόλτα στο βουνό αρκεί να ακολουθήσετε τις παρακάτω συμβουλές.
Όλοι οι κανόνες οδήγησης, οι τεχνικές και η πρόσφυση των ελαστικών πάνε περίπατο όταν περνάτε από αμμώδες έδαφος.
- Θα πρέπει να είστε χαλαροί και να αντιμετωπίσετε τη δυσκολία με αυτοπεποίθηση.
- Το ποδήλατο κάνει τα δικά του και στρίβει όπου αυτό θέλει. Μην πανικοβάλλεστε αυτό είναι φυσιολογικό.
- Για να το αποφύγετε θα πρέπει αν έρχεστε με πολύ μεγάλη ταχύτητα να τη μετριάσετε κάπως προτού μπείτε στην άμμο για να μη σας φανεί τεράστια η διαφορά και χάσετε τον έλεγχο.
- Μείνετε στα πετάλια σας χωρίς να σταματήσετε δευτερόλεπτα και χωρίς νευρικές κινήσεις, οδηγήστε όσο πιο απαλά γίνεται. Πάντα καθιστοί – εκτός και αν υπάρξει πολύ δύσκολο εμπόδιο όπου θα πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί - ρίξτε το βάρος στους γοφούς σας, αποφορτίστε το μπροστινό τμήμα του ποδηλάτου και αφήστε τον μπροστινό τροχό να βρει το δρόμο του καθοδηγώντας τον απαλά.
- Δε στρίβουμε το τιμόνι για να αλλάξουμε πορεία απλά γέρνουμε το ποδήλατο γιατί αλλιώς ο τροχός θα καρφωθεί βαθιά στην άμμο. Ψάχνουμε το καλύτερο πέρασμα, χωρίς να κάνουμε επιπλέον δρόμο και δεν πατάμε άσκοπα φρένα αφού η άμμος έχει από μόνη της πολύ μεγάλη αντίσταση.
- Για μικρά κομμάτια μέσα στη διαδρομή του αγώνα δε χρειάζονται ειδικά λάστιχα, παραμείνετε στις επιλογές σας. Μετά το τέλος του αγώνα ή της βόλτας θα χρειαστεί πολύ καλό πλύσιμο του ποδηλάτου, αφού η άμμος είναι καταστρεπτική για τα ρουλεμάν, τα γρανάζια, την αλυσίδα και τα τακάκια των φρένων. Μη λιπάνετε υπερβολικά πριν τον αγώνα γιατί το λάδι θα λειτουργήσει σαν μαγνήτης για την άμμο.
Με αυτές τις μικρές συμβουλές θα περνάτε από την άμμο πολύ πιο εύκολα και αν μάθετε να οδηγείτε καλά σε τέτοιες συνθήκες φανταστείτε τι θα κάνετε στις κανονικές!

Στρίβε - Simple riding techniques

Απλό θέμα το στρίψιμο, ειδικά σ ένα εύκολο terrain. Πλησιάζεις τη στροφή, γέρνεις λίγο, κοιτάς πού πας και έστριψες. Στροφές ανοιχτές, κλειστές με πέτρες, χώμα, κλίση και δεκάδες συνδυασμοί μεταξύ τους.
Τι κάνεις τότε; Υπάρχουν μερικά tips που θα βοηθήσουν να στρίψετε στις πιο δύσκολες στροφές με περισσότερη ταχύτητα, ενώ θα σας βοηθήσουν να χρησιμοποιήσετε όλο το grip που παρέχουν τα λάστιχά σας.
- Ο βασικός παράγοντας ισορροπίας στη στροφή είναι η ταχύτητα. Τα σωστά χιλιόμετρα εισόδου είναι το κλειδί για τη σωστή πορεία και τον έλεγχο του ποδηλάτου. Για να το ρυθμίσουμε αυτό φροντίζουμε πάντα την ταχύτητά μας πριν την είσοδο στη στροφή κάνοντας σωστό φρενάρισμα. Με το πίσω φρένο πχ. βάζουμε τη μούρη μέσα και ρυθμίζουμε τη σωστή πορεία πριν τη στροφή. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα και τη σωστή θέση του ποδηλάτου μέσα στη στροφή.
- Ο κανόνας που ισχύει παντού ισχύει και εδώ για το στρίψιμο. Ανοιχτά, κλειστά και συνεχίζουμε. Χρησιμοποιούμε όλο το χώρο και κρατάμε ανοιχτή γραμμή για την είσοδο στη στροφή. Γέρνουμε προς το εσωτερικό και αν τα χιλιόμετρα είναι πολλά έχουμε το εξωτερικό πετάλι να πιέζει προς τα κάτω ώστε να έχουν πρόσφυση τα λάστιχα. Το βάρος θα πρέπει να βρίσκεται κεντρικά και αν χρειαστεί φρένο αυτό να γίνει περισσότερο με τον πίσω τροχό για να διορθώσει την πορεία.
- Καλή προπόνηση για να μάθουμε το ποδήλατο και το πού γλιστράνε τα λάστιχά μας είναι το skid, να προσπαθήσουμε δηλαδή να κάνουμε τον πίσω τροχό να ντριφτάρει χωρίς να χρησιμοποιήσουμε πίσω φρένο. Μαθαίνουμε έτσι τα όρια του λάστιχου και του ποδηλάτου έχοντας σωστή αίσθηση του πόσο και πού θα γείρουμε το σώμα.
Από αυτό το τεύχος θα ξεκινήσουμε μια σειρά από απλές τεχνικές, που χρειάζονται σε κάθε αναβάτη mountain είτε κάνει μια βόλτα στο βουνό είτε κάνει προπόνηση είτε τρέχει τον πρώτο του αγώνα.
Βασικός παράγοντας για να έχουμε μια καλή βόλτα και να διασκεδάσουμε, είναι να καβαλάμε το σωστό ποδήλατο κι αυτό που μας αρέσει περισσότερο (XC, all mountain, DH freeride) και σε αυτό το ποδήλατο να έχουμε το σωστό setup σε αναρτήσεις, λάστιχα, τιμόνι-λαιμό, ταχύτητες και φρένα. Στο πεδίο μάχης, το βουνό δηλαδή, θα έρθουμε αντιμέτωποι με δύο βασικά είδη terrain, τις ανηφόρες και τις κατηφόρες. Προφανώς όχι αυτές, που θα μπορούσαμε να τις τσουλήσουμε εύκολα καθιστοί πάνω στο ποδήλατο.
UpΠλησιάζοντας ένα απότομο κομμάτι, επιλέγουμε έναν ιδανικό συνδυασμό μπροστά και πίσω, ο οποίος θα μας επιτρέψει να μη στροφάρουμε σαν τρελοί, αλλά και να τα καταφέρουμε μέχρι την κορυφή.
Σε μια απότομη ανηφόρα, αυτό που έχει την περισσότερη σημασία εκτός από τη σωστή επιλογή της ελαφριάς ταχύτητας, είναι η σωστή τοποθέτηση του σώματος, ώστε ο πίσω τροχός να βρει την ιδανική πρόσφυση. Έτσι, υπάρχουν δύο λάθος τοποθετήσεις, που θα μας δυσκολέψουν και μια ενδιάμεση, ιδανική.
Στη μία περίπτωση το σώμα θα βρίσκεται κοντά στη σέλα, δηλαδή πίσω. Θα βαραίνει τον πίσω τροχό  και θα τραβάει το σύνολο, ποδήλατο – αναβάτης, προς τα πίσω. Αυτό που θα έχουμε καταφέρει, είναι να κάνουμε σούζα, προσφέροντας πολλή πρόσφυση και δύναμη και να χάσουμε το παιχνίδι.
Στην άλλη λάθος περίπτωση πιο σωστά θα έχουμε μετακινηθεί μπροστά, αλλά πολύ κοντά στο τιμόνι αυτή τη φορά με αποτέλεσμα ο τροχός, στον οποίο δίνουμε δύναμη να ελαφρύνει, να χάσει πρόσφυση και να σπινάρει, χαλώντας την ισορροπία μας ή στερώντας μας πολύτιμα δευτερόλεπτα στη χειρότερη.
Έτσι καταλήγουμε ότι ο ιδανικός και σωστός τρόπος, για να ανέβουμε μια ανηφόρα είναι η σωστή τοποθέτηση του κορμού ανάμεσα στις δύο θέσεις. Σε αυτό συμβάλλουν παράγοντες, όπως η κλίση και η ποιότητα του εδάφους. Τοίχος, ανηφόρα με λάσπη = το παίρνω στα χέρια.
DownΣε μία απότομη κατηφόρα, αυτό που δε θέλουμε, είναι να προσγειωθούμε με το κεφάλι ή τα οπίσθια στο έδαφος, αλλά ιδανικά να κρατήσουμε το ποδήλατο κάτω και να κατέβουμε και όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Έτσι, φτάνοντας στην άκρη κοιτάμε πάντα μπροστά και ξεχωρίζουμε τι πρέπει να αποφύγουμε (βράχια, ρίζες, λακκούβες), επιλέγοντας την ιδανική γραμμή.
Και πάλι το σώμα μας παίζει πρωταρχικό ρόλο και πρέπει να τοποθετηθεί σωστά. Τώρα πλέον παίζουμε στην περιοχή πίσω από τη σέλα και κεντρικά στο ποδήλατο. Τα φρένα είναι σχετικά κακός φίλος και πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε σωστά, αν χρειαστεί. Φρενάρουμε με το πίσω, αν έχουμε μεγάλη κατηφόρα και δε θέλουμε να κάνουμε κωλοτούμπες και σέρνουμε το μπροστά για περισσότερη δύναμη. Θυμηθείτε πως ένας φρεναριστός τροχός θα κολλήσει στο πρώτο αντικείμενο, που θα συναντήσει, ενώ ένας ελεύθερος θα περάσει από πάνω.

Road Gaps

Απλά τα πράγματα, βρίσκεις ένα κατηφορικό μονοπάτι σε πλαγιά που να το κόβει στη μέση ένας δρόμος (χωματόδρομος ιδανικά) διαμορφώνεις λίγο το σημείο «φεύγω», ώστε να φτάνεις με την υπάρχουσα ταχύτητα στη συνέχεια του μονοπατιού, et voila! Έχουμε ένα roadgap.
Tα roadgaps είναι κομμάτι του downhill και του freeride παράλληλα και εκτός από τη riding ευχαρίστηση προσφέρουν τη δυνατότητα να συνεχίσει μια διαδρομή την πορεία της με θεαματικό τρόπο. Η τεχνική είναι παρόμοια με ένα απλό drop.
Πρωτού προσπαθήσουμε να πετάξουμε πάνω από ένα δρόμο ελέγχουμε τον προορισμό, δηλαδή την προσγείωση και κάνουμε απαραίτητα δοκιμαστικές πορείες για να σιγουρευτούμε ποια θα είναι η σωστή ταχύτητα που θα μας φτάσει απέναντι.
Στην πράξη, εφ όσον έχουμε σιγουρέψει τις παραπάνω λεπτομέρειες ακολουθούμε τα βήματα για ένα safe πρώτο try.
- Πλησιάζοντας είμαστε αποφασισμένοι και για κανένα λόγο δε φρενάρουμε. Κοιτάμε μακριά πλησιάζοντας και προσπαθούμε να εστιάσουμε εκεί που θέλουμε να πάμε.
- Φτάνοντας στην άκρη σκύβουμε και μένουμε κεντρικά στο ποδήλατο έτοιμοι να τραβήξουμε λίγο το τιμόνι και να ισορροπήσουμε την κίνηση στον αέρα. Το να έχουμε εμείς τον έλεγχο σημαίνει να μην αφήσουμε τον μπροστά τροχό να «βουτήξει». Αυτό ρυθμίζεται με το τράβηγμα και την ισορρόπηση του βάρους.
- Στον αέρα κρατάμε σταθερά το σώμα μας κεντρικά και ετοιμαζόμαστε να απορροφήσουμε την προσγείωση σκύβοντας. Για κανένα λόγο και εκεί δεν αγγίζουμε φρένο.

Γιατί στους αγώνες MTB χρησιμοποιούν πιο λεπτά λάστιχα;

Με αυτό το σκεπτικό βέβαια, τα ποδήλατα βουνού θα είχαν πολύ λεπτά ελαστικά αλλά όσο μειώνουμε τη διάστασή τους τόσο υστερούμε σε έλεγχο. Έτσι, οι περισσότεροι αθλητές επιλέγουν να έχουν πιο φαρδύ λάστιχο μπροστά και λεπτότερο πίσω. Στις στροφές, όπου οι απαιτήσεις σε κρατήματα είναι μεγάλες, πιέζουν στο έδαφος τον μπροστινό τροχό για να κρατήσουν το ποδήλατο στη θέση του ενώ ταυτόχρονα κάνουν πετάλι. Είναι ένας έξυπνος συμβιβασμός ανάμεσα στο κράτημα και στην ταχύτητα, ώστε να διατηρούν υψηλή μέση ωριαία ταχύτητα. Όταν η διαδρομή είναι βραχώδης και το κράτημα έχει μεγάλη σημασία προτιμάμε να διαλέγουμε μεγαλύτερη διάσταση και για το εμπρός ελαστικό.
Στην πράξη τώρα οι περισσότεροι αθλητές διαλέγουν το συνδυασμό 2.1/1.95 για τις περισσότερες διαδρομές. Ένας χομπίστας που δεν ενδιαφέρεται και τόσο πολύ για την ταχύτητα μπορεί να έχει 2.1/2.1 ή για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα η λύση στην οποία καταφεύγουν οι περισσότεροι σήμερα είναι 2.25/2.1. Για κάποιον, ο οποίος θέλει κρατήματα και απόλυτο έλεγχο τα λίγο πιο φαρδιά ελαστικά θα τον εξασφαλίσουν.

Άλματα με full suspension

Τα άλματα με ποδήλατα διπλής ανάρτησης μπορούν να γίνουν παιχνιδάκι αφού οι αναρτήσεις μεγάλης διαδρομής θα μας σώσουν από μια άτσαλη προσγείωση και αν κάτι πάει στραβά. Βέβαια μπορεί να συμβεί και το αντίθετο αν δε χρησιμοποιήσουμε σωστά τη διαδρομή των αναρτήσεών μας. Με τα σωστά βήματα θα πάμε ψηλά, μακριά και ίσια.
Ο γενικός κανόνας που ισχύει για τη ρύθμιση των αναρτήσεων είναι γρήγορη επαναφορά μπροστά και επαναφορά λίγο πιο αργή από μπροστά στο πίσω μέρος. Για να τα καταφέρουμε σωστά γυρνάμε το συνήθως κόκκινο διακόπτη που βρίσκεται στη δεξιά μπουκάλα στο τέρμα της γρήγορης επαναφοράς, όπου θα παρατηρήσουμε ότι η ανάρτηση δουλεύει πιο ζωηρά και από εκεί ρυθμίζουμε μερικά κλίκ προς το αργό (2 εως 4).
Αφού είμαστε σωστοί ρυθμιστικά για το άλμα
Αυτό που πρέπει να συμβεί για να απογειωθούμε σωστά είναι να έχουμε εμείς και όχι η απογείωση τον έλεγχο της συμπίεσης των αναρτήσεων. Έτσι, πλησιάζοντας η μπροστινή ρόδα στην απογείωση, πρέπει να πιέσουμε το ποδήλατο προς το έδαφος και να τραβήξουμε  συγχρονισμένα με το πότε μας πετάει το άλμα. Σκεφτείτε ότι η απογείωση είναι ευαίσθητη και πρέπει να περάσουμε όσο το δυνατόν πιο ανάλαφρα από πάνω. Αν πλησιάσουμε χωρίς να έχουμε τον έλεγχο, τότε η κλίση του εδάφους θα πιέσει το ποδήλατο και οι αναρτήσεις θα μας πετάξουν αλλού και αλλιώς.
Στον αέρα, η θέση μας πάνω στο ποδήλατο θα ρυθμίσει πώς θα προσγειωθούμε. Για να έχουμε μια σωστή προσγείωση και να φτάσουμε σε αυτή πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι θα φτάσουμε και μακριά. Σε αυτό μας βοηθάει η ταχύτητα η οποία είναι φίλος μας αν χρησιμοποιηθεί σωστά. Ισορροπώντας με το σώμα προσπαθούμε να προσγειωθούμε με τις 2 ρόδες στο έδαφος. Προτιμάμε να σκάσουμε πρώτα με την πίσω γιατί με λίγο φρένο θα γλυτώσουμε εύκολα το καπάκι. Αν προσγειωθούμε με την μπροστά ο θεός βοηθός. Άρα καταλαβαίνουμε ότι η περιοχή που παίζουμε είναι από τη σέλα και πίσω.

Πριν ακουμπήσουμε στο έδαφος είμαστε έτοιμοι να απορροφήσουμε την προσγείωση, κάνουμε τις λιγότερες κινήσεις που χρειάζεται (ακούς Σίμο;) και απαλά λυγίζουμε άκρα. Χρειάζεται πολλή προπόνηση και να ξεκινήσουμε με μικρά άλματα για να είμαστε σωστοί και να έχουμε τον απόλυτο έλεγχο.

Πρόκριση στον τελικό!! Η Μαρία στο Leogang

Leogang  11-12 Ιουνίου 2011

Πρόκριση στον τελικό...  

Μετά το Fort William και λίγες μέρες ξεκούρασης στη Σλοβενία πήγαμε στο Leogang της Αυστρίας για τον 3ο αγώνα του παγκοσμίου κυπέλλου. Η διαδρομή είχε αρκέτες αλλαγές από πέρυσι αλλά το σκηνικό της Αυστρίας πάντα ίδιο, βροχή! Η προπόνηση την Παρασκευή ξεκίνησε σχετικά άσχημα θα έλεγα, δεν μπορούσα να βρω ρυθμό και αντιμετώπιζα αρκετές δυσκολίες, αφού η διαδρομή ήταν πολύ τεχνική και με τη λάσπη ακόμα χειρότερη. Παρολαυτά μέχρι το τέλος της μέρας αισθανόμουν πολύ μα πολύ  καλύτερα, είχα βρει τις γραμμές μου και είχα λύσει αρκετά προβλήματα. Τα αγόρια της ομαδας με βοήθησαν να προσπαθήσω να βγάλω και κάποια διπλά άλματα  παρασέρνωντάς με τη φόρα τους, όμως ήταν πολύ δύσκολό να κάνω τόσο πολύ πετάλι, όσο χρειαζόταν για να βγουν, όπως και οι περισσότερες γυναίκες δηλαδή αντιμετώπιζαν αυτό το πρόβλημα,  οπότε την πρώτη φορά  τη γλίτωσα με ένα rolling endo για λίγα μέτρα αφού ήμουν στο τσακ να το βγάλω και τη δεύτερη φορά την άκουσα κανονικά αφού είχα μια φοβερή πτώση...Οπότε δεν είχε διπλά.. που έτσι και αλλιώς με τόση λάσπη δεν υπήρχε περίπτωση να βγουν με τίποτα. Την ημέρα του προκριματικού ήμουν  πολύ χαλαρή και απλά διασκέδαζα με το ποδήλατο μου στην προπόνηση. Έτσι στον αγώνα κατέβηκα χωρίς άγχος-πολύ σημαντικό- έκανα απεριόριστο πετάλι,  καθόλου λάθη και προκρίθηκα στην 20η θέση του τελικού!

Οι τελευταίες 6-7 γυναίκες είχαμε 10 δεπτερόλεπτα διαφορά οπότε στον τελικό θα προσπαθούσα για μια κάπως καλύτερη θέση. Όμως η διαδρομή ήταν σε χειρότερο χάλι την Κυριακή αφού έβρεχε ασταμάτητα όλο το βράδυ. Μαζί με λίγο άγχος έκανα κάποια λάθη στο πάνω κομμάτι της διαδρομής και λίγο μετά τη μέση είχα μια πτώση που μου στοίχισε αρκετό χρόνο και περιορίστηκα στην 17η θέση.

Είμαι απεριόριστα ευχαριστημένη για την πρόκρισή μου αλλά περισσότερο για  την προσπάθεια μου που ήταν η καλύτερη δυνατή για τα δεδομένα μου, χωρίς λάθη πολύ πείσμα και μια ίση μάχη με το χρονόμετρο!  

Μετά από άπειρες τούμπες, πολύ λάσπη, πολύ πετάλι, ώρα για λίγες διακοπές!

Να είστε όλοι καλά και να πεταλάρετε με χαμόγελο!

Μαρία

Thanks to all my sponsors: Συναγωγή Open Air Bar, Minoan Athletic Camp S.A, Cyclist.gr, Motomax, Unior Tools Team.

1106-wc-leo-01

1106-wc-leo-02

1106-wc-leo-03

1106-wc-leo-04

1106-wc-leo-05

1106-wc-leo-06

1106-wc-leo-07

1106-wc-leo-08
Σχόλια (3)Add Comment
0
...
γραμμένο από αποστολιο, Ιούνιος 14, 2011
Συγχαρητήρια, ειχα την τύχη να την δω και live στο freecaster (τον τελικό μόνο).. και επαθα πλακα!! δεν ηξερα οτι ειχε προκριθει και εμεινα εκπληκτος.. οχι πως δεν το περιμενα γι αυτο κοιταζα και τον αγώνα των γυναικών. Μαρια μη σε στεναχωρει η τουμπα..πηρες αξιοπρεπεστατη θέση και σιγουρα την επομενη θα ειναι και καλυτερα.
Σου ευχομαι και βαθρο! (γτ οχι?!)
tjneutral
...
γραμμένο από tjneutral, Ιούνιος 14, 2011
Μπράβο Μαρία. Κρίμα για τη πτώση, άλλα όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα. Σε καμαρώσαμε και μας έκανες περήφανους. Πάντα τέτοια.
0
...
γραμμένο από milt, Ιούνιος 14, 2011
συγχαρητήρια μαρία, εύχομαι ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες.έχεις βάλει τα γυαλιά στους άνδρες.

ΕΛΙΝΗΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΑΔΩΣ


Βραβεύσεις 2011

Video Player

videopreview1

Video Player

Σύνδεσμοι

ioc
eoe
uec
gga
uci

Weather Report

30°
°F | °C
Athens, Greece
Νεφελώδης
Υγρασία: 40%
Άνεμος: Ν σε 11 χμ/ώ
Σαβ
Καθαρός
22 | 32
Κυρ
Καθαρός
23 | 30
Δευ
Καθαρός
22 | 30
Τρι
Καθαρός
23 | 30
Τελευταία Ενημέρωση (Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011 08:47) Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011 13:14
Προσοχή: ανοίγει σε νέο παράθυρο. PDFΕκτύπωσηE-mail
Άκρως επιτυχημένη η παρουσία της ομάδας SPTableware στο ποδηλατικό Γύρο της Ρουμανίας που διεξήχθη από τις 4 έως τις 11 Ιουνίου. Ο Γύρος ήταν κατηγορίας 2.2,  συνολικής χιλιομετρικής  απόστασης   1350 χιλιομέτρων και με τη συμμέτοχη  74 αθλητών από 14 ομάδες, κυρίως από τις χώρες των Βαλκανίων και της Ιταλίας. Πρωταγωνιστικό  ρόλο είχε κάθε μέρα  στο Γύρο η SPTableware, με αιχμή του δόρατος τον Έλληνα πρωταθλητή Γιάννη Ταμουρίδη, ο όποιος πέτυχε μια νίκη σε ετάπ, δυο  δευτέρες θέσεις και μια τρίτη. Παράλληλα έγινε κάτοχος της Kόκκινης φανέλας (σπρίντ ευθείας) της Λεύκης φανέλας, (σπρίντ τερματισμών), ενώ στη γενική βαθμολογία ήταν 2ος, με μόλις 14 δευτερόλεπτα διαφορά από τον πρώτο αθλητή Andrei Nechita. Πολύ καλή εμφάνιση έκαναν και οι υπόλοιποι αθλητές της ομάδας. Ο Christoph Springer ήταν κάτοχος της Πράσινης φανέλας (σπρίντ Ανάβασης) για 5 συνολικά μέρες ενώ στο 5 εταπ ήρθε 4ος,. Επίσης ο  Mark OʼBrien ήταν 6ος στη Γενική βαθμολογία. Αξιοσημείωτη  και η παρουσία του Δημήτρη Πολυδωρόπουλου που σε ρόλο βοηθού κατάφερε να ολοκληρώσει τον Γύρο. Την επανεμφάνιση του έκανε   ο Γάλλος αθλητής της ομάδας,  Guillaume Pont μετά  από τη τρίμηνη απόχη  λόγω του σοβαρού τραυματισμού του, ενώ άτυχος στάθηκε  ο Γιώργος Καράτζιος ο όποιος εγκατέλειψε λόγω προβλημάτων υγείας στο 3 ετάπ. Συνοδοί της ομάδας ήταν ο Γιώργος Μανιάτης (προπονητής), Νώντας Λαμπρακόπουλος (μηχανικός) και Δημήτρης Πορικός (μασέρ).
Τελευταία Ενημέρωση (Δευτέρα, 06 Ιουνίου 2011 13:34) Δευτέρα, 06 Ιουνίου 2011 13:32
Προσοχή: ανοίγει σε νέο παράθυρο. PDFΕκτύπωσηE-mail
Ο Περικλής Ηλίας μίλησε στην επίσημη ιστοσελίδα της ελληνικής ομοσπονδίας ποδηλασίας για την σπουδαία εμφάνισή του στην Αυστρία και τη δεύτερη θέση την οποία κατέκτησε στο Alpentour Trophy. "Ηταν τρομερή εμπειρία, όμορφος αγώνας και συνάμα πολύ δύσκολος, με πολλές ανηφόρες. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη δεύτερη θέση καθώς στον αγώνα πήραν μέρος πολύ μεγάλοι αθλητές, οι οποίοι θα πρωταγωνιστήσουν στα επόμενα Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Γενικότερα είμαι πολύ ικανοποιημένος και για ένα λόγο παραπάνω, καθώς καταφέραμε να πάρουμε 100 βαθμούς, γεγονός που θα μας βοηθήσει να προκριθούμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου 2012. Το επίπεδο ήταν πολύ υψηλό, ελπίζω να συνεχίσω έτσι και στους επόμενους αγώνες. Η προπόνηση είναι πολύ σκληρή και οι κόποι μου ανταμείφθηκαν".
Για τον Περικλή Ηλία μίλησε  ο ομοσπονδιακός προπονητής Γιώργος Κατσέλης: "Ο Περικλής Ηλίας συγκαταλέγεται πλέον στους καλύτερους ποδηλάτες του κόσμου. Είμαι σίγουρος ότι θα έρθουν και άλλες επιτυχίες γι αυτό τον σπουδαίο αθλητή. Πλέον μετά τους 100 βαθμούς η Ελλάδα βρίσκεται με το ένα πόδι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου".

Τελευταία Ενημέρωση (Δευτέρα, 06 Ιουνίου 2011 13:07) Δευτέρα, 06 Ιουνίου 2011 13:06
Προσοχή: ανοίγει σε νέο παράθυρο. PDFΕκτύπωσηE-mail
Ο Περικλής Ηλίας πραγματοποίησε μια ακόμη σπουδαία εμφάνιση τη φετινή χρονιά. Ο Έλληνας ποδηλάτης μετά από ένα καταπληκτικό αγώνα στο Alpentour Trophy, τερμάτισε στη δεύτερη θέση της γενικής κατάταξης πίσω από τον Ρώσο Alexey Medvedev.
Στο τέταρτο και τελευταίο ετάπ ο Περικλής Ηλίας τερμάτισε στην δεύτερη θέση κατακτώντας παράλληλα και τη δεύτερη θέση στην γενική κατάταξη, κερδίζοντας 100 βαθμούς, οι οποίοι δίνουν τη δυνατότητα στην Ελλάδα να βρεθεί ακόμη πιο κοντά στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου το 2012. Στον αυστριακό αγώνα πήραν μέρος 332 αθλητές από 24 χώρες, μεταξύ των οποίων σπουδαία ονόματα του αθλήματος, όπως οι Bart Brentjens και Ralph Näf.
Τελευταία Ενημέρωση (Πέμπτη, 02 Ιουνίου 2011 13:21) Τετάρτη, 01 Ιουνίου 2011 13:44
Προσοχή: ανοίγει σε νέο παράθυρο. PDFΕκτύπωσηE-mail
κατεβάστε εδώ την Προκήρυξη
κατεβάστε εδώ το Διαβιβαστικό
κατεβάστε εδώ τη Δήλωση Συμμετοχής
κατεβάσε εδώ το Χάρτη
κατεβάστε εδώ το Υψομετρικό
Τελευταία Ενημέρωση (Τρίτη, 31 Μαίου 2011 11:20) Τρίτη, 31 Μαίου 2011 11:19
Προσοχή: ανοίγει σε νέο παράθυρο. PDFΕκτύπωσηE-mail
Πολύ καλή εμφάνιση πραγματοποίησε ο Περικλής Ηλίας στο Offenburg της Γερμανίας. Ο ποδηλάτης του ΠΣ Κρόνου τερμάτισε στην 47η θέση, επίδοση η οποία είναι η καλύτερη Έλληνα αθλητή σε αγώνα παγκοσμίου κυπέλλου ορεινής ποδηλασίας. Ο Ηλίας για πρώτη φορά κέρδισε πόντους στη συγκεκριμένη διοργάνωση, κάτι που σημαίνει ότι ο στόχος της Ελλάδας για πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 είναι πιο εφικτός. Την πρώτη θέση στον αγώνα πήρε ο Julien Absalon. O Γιώργος Παττές, τερμάτισε στην 119η θέση με 3 στροφές λιγότερες από τον νικητή και ο Δημήτρης Αντωνιάδης στην πρώτη συμμετοχή του σε αγώνα παγκοσμίου κυπέλλου τερμάτισε 84ος στην κατηγορία κάτω των 23 ετών.